اما بگذاريد فاصله اي در پيوستگي تان باشد

تا نسيم آسماني در ميان شما به رقص در آيد

,به يكديگر عشق بورزيد

اما عشق را به بند نكشيد

.بگذاريد تا دريايي مواج درميان كرانه هاي جانتان باشد

هريك از شما جام معشوقش را پر سازد اما هرگز از يك جام منوشيد

.هريك از شما نان خود را با معشوقش تقسيم كند اما از يك قرص نان نخوريد

.با يكديگر آواز بخوانيد و برقصيد و شاد باشيد

ليك مانند تارهاي عود هريك به تنهايي عمل كنيد

.اما هم نوا و هم ساز هم باشيد

هر يك از شما دل خويش را به معشوقش دهد

,اما مبادا چنين بخششي براي اسارت باشد

.زيرا دست زندگي به تنهايي مي تواند دلهايتان را نگاه دارد

مانند ستونهاي معبد در كنار هم بايستيد, اما زياد به يكديگر نزديك نشويد

!زيرا بلوط و سرو در سايه هم نمي رويند

(جبران خليل جبران)

سايه اي باشيد كه شريكتان درآرامشش بياسايد

نه آنگونه وسيع و نه آنچنان تاريك كه خويشتن خويش را درآن گم كند

(خودم)

پای این هندیها به اسکار باز نشده بود که به سلامتی به اون هم گند زدن رفت
 مگه دستم به این "دنی بویلز" نرسه که gave them such a chance !!!


می گم راستی جری لوییس رو دیدین؟ وقتی ما بچه بودیم فیلمهایی که ازش میدیدیم سیاه و سفید بود،یعنی مثلا ۱۵ سال پیش فیلماش قدیمی بود. کف کردم که اومد جایزه گرفت!

همین دیگه، بقیه مراسم رو ندیدم، بیکارم مگه...

هوس ماکارونی کردم شدید. ظاهرا حالم خوب نیست، جهت اطلاع باید عرض کنم که من اصلا ماکارونی دوست ندارم!

امروز یه چیز جدید درباره خودم کشف کردم: من تنیس دوست دارم.

خوبه آدم درباره چیزایی که ناراحتش میکنه بتونه حرف بزنه ،اونم با خود طرف نه یه شخص ثالث.معمولا من نمیتونم اینکار رو بکنم. ولی امروز این موقعیت پیش اومد. فکر نمی کنم برای اون هم چندان راحت بوده. متاسفم که ناراحتش کردم ولی خوشحالم که صحبت کردیم.الان حالم بهتره، امیدوارم این حس پایدار باشه. امیدوارم اون هم از اینکه حرف زدیم پشیمون نباشه و اعصابش بهم نریزه. همین روزا که انقدر سرش شلوغه و گرفتاره، من هم به جای آرامش دادن شدم مایه دردسر.

وقتشه که یه تکونی به خودم بدم.واقعیتش اینه که وقتی جرات خودکشی* نداری باید سعی کنی از این زندگی لعنتی حداقل نسبتا درست استفاده کنی.

*جرات خودکشی ندارم چون سورپرایز دوست ندارم.ترجیح می دم برای هرچیزی از قبل آمادگی داشته باشم و بدونم بعدش چی می شه.


طبق بررسیها و آنالیزهای روانشناسی که باخودم داشتم به این نتیجه رسیدم که آدمهایی که سورپرایز دوست ندارن آدمهای ریلکسی نیستن.احتمال می دم این نظریه ام درست باشه.

p.s. Goodness! it's so damn difficult to write in persian with a keyboard which doesn't have persian lables